حضرت آن لواء را به أمير المؤمنين عليه السّلام كه در پلّهء جنب پلّهء رسول الله ايستاده‌اند مىدهند . اين لواء نامش لواء حمد است و به قدرى بزرگ است كه مشرق و مغرب و وسط عالم را فرا گرفته است ؛ زيرا كه طول آن به قدر هزار سال راه است ، و پيكان و تَهِ آن از ياقوت سرخ و دُرّ سبز رنگ ، و چوبْ نِى آن از نقرهء خام است . و بر سه ريشهء آن بسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم و الحمدُ للَّه ربِّ العالَمين و لَا إلهَ إلّا الله ، مُحَمَّدٌ رَسولُ الله نوشته شده است . حال بايد ديد معناى وسيله و لواء چيست ؟ و چرا رسول اكرم و أمير المؤمنين ، در آخرين درجه و جنب آن قرار گرفته اند ؟ و چرا نام آن منبر ، وسيله است ؟ و چرا نام آن لواء ، لواء حمد است ، نه لواء تكبير يا لواء تسبيح يا لواء تهليل ؟ و چرا آن لواء را رسول الله به أمير المؤمنين مىدهند ؟ و چرا پيامبران هر يك در روى پلّهء خاصّى واقع هستند ؟ و مردم مؤمن همه در عرصات قيامت گرداگرد آن منبر مجتمع اند ؟ و نظر به رسول الله و خليفه‌اش مىدوزند ؟ اينها حقائقى است كه بايد روشن شود . معنا و حقيقت منبرِ وسيله وسيله چيزى را گويند كه با كمك آن انسان به مقصود دست مىيابد . و هزار پلّهء آن شايد عبارت از هزار حجابى است كه بين نفس و بين مقام معرفت مطلقهء حضرت حقّ مىباشد ، و يا هزار اسم از اسماء مقدّسهء حضرت حقّ جلّ و عزّ ؛ رسول الله صلّى الله عليه و آله و سلّم از تمام حجاب‌ها عبور نموده و در آخرين حجاب كه حجاب اقرب است و بين آن و ذات اقدس حضرت حقّ هيچ چيز متصوّر